Lui, maar liever moe en voldaan

“Buitenlanders zijn lui ….. en ambtenaren …….en niet te vergeten al die gasten die in de uitkering zitten. Lekker de hele dag op de bank  dankzij onze zuurverdiende centen………”

Wie kent deze borrelpraat niet. Men weet één of twee voorbeelden en hup.. meteen wordt iedereen over één kam geschoren. En eerlijk is eerlijk: ook ik maak me hier regelmatig schuldig aan.

Maar zijn mensen echt lui?

De beste manier om een duidelijk antwoord op deze vraag te krijgen begint bij jezelf. Bij mij dus.  Ben ik lui?

Ja, ik vind mijzelf best wel lui. En dat terwijl ik ook best actief ben en veel aanpak. Toch mag ik heel graag in de ochtend een ulazyurtje langer blijven liggen en zijn er dagen dat ik alleen de bank af kom voor voedsel en toiletbezoek. Maar wat is de onderliggende reden in veel van die gevallen?

Vaak ben ik gewoon moe. Moe door te korte nachten en een te volle agenda overdag. Soms ook moe van een probleem (lees: moeilijke keuzes) waar ik niet uitkom, een conflict dat ik niet ontwart krijg of een idee dat maar niet concreet wordt

Maar meestal blijf ik lui als ik ergens tegenop zie.  Angst om te falen of angst voor het onbekende of weer een nieuwe teleurstelling. Angst of het fout te doen, angst voor gezichtsverlies of angst om er niet bij te horen.

Angst verlamt. Stil in een hoekje en dan maar wachten tot de bui vanzelf overdrijft. Maar vrijwel altijd kun je wachten tot je een ons weegt en moet je toch zelf door de zure appel heen bijten.

Als je geluk hebt komt er iemand langs die je helpt en motiveert om in beweging te komen. Het is meestal lang wachten op zo’n iemand. Het is een beter idee om op zoek te gaan naar iemand die niet bang is en het wel ziet zitten. En belangrijker nog….. die jou ziet zitten.  En dat is het goede nieuws! Die mensen bestaan. Ze inspireren, ze zien kansen. En ze leren je een hele belangrijke les: Je hebt niets te verliezen. Het kan hoogstens anders gaan dan je had gedacht. SO WHAT?!?

Ik geloof niet dat mensen lui zijn.  Maar ik merk dat sommige mensen wel erg vastgeroest zitten in hun denken. Daardoor durven zij niet meer in beweging te komen. Dat is heel begrijpelijk. Maar je wordt er niet erg gelukkig van. “ Luie” mensen moeten weer leren te dromen en daar doelen bij te bedenken. En ontdekken dat vallen zeer doet maar dat je daarna gewoon weer op kunt staan en verder kunt gaan. En dat je daar sterker van wordt.

En niet-luie mensen moeten hen daar bij helpen. Hoe bijt je door een zure appel heen? Hapje voor hapje!
Dus…. de vraag is niet: “waarom heb je daar geen zin in”, maar: “wat houd je tegen?”

Om weer moe en voldaan te worden.alive and kicking

Heb je een vraag over bovenstaande onderwerp of zoek je concrete tips om een “lui” persoon in je omgeving  in beweging te krijgen?
Mail naar: marjan@achtkampen.nl
Dat kost niets en levert altijd wat op!