Over slaplanten en netwerken

In 1986,  ik was toen net van school, startte ik samen met mijn vader een tuincentrum aan de voet van de Grebbeberg in Wageningen. We kweekten zelf, vooral één-en tweejarigen en handelden in sierplanten, potterie, tuinbemesting en potgrond. Het was allemaal heel kleinschalig. We hadden een kleine kweekkas,  vier plastic tunnelkassen, een schuur en een geldlade. Een pinapparaat hadden we niet. Dat was alleen iets voor grotere bedrijven en zou voor ons niet snel een optie zijn. (ha, ha, zo’n tien jaar later zou meer dan 60% van de omzet via pin lopen, maar dat terzijde.)

In die tijd was ik nog een fervent korfballer. Tweemaal per week trainen, jeugd training verzorgen, wedstrijden; veel vrije tijd besteedde ik daaraan. Over ons eigen bedrijf, wat steeds succesvoller werd, sprak ik zelden. Ik wilde niet opschepperig overkomen dus mijn teamgenoten kenden mij niet anders dan Marjan die “iets deed met planten” en verder niet.

Op een dag raakte ik na de training aan de praat met een mannelijke teamgenoot. We kwamen over onze dagelijkse werkzaamheden te spreken. Zo kwam hij tot de ontdekking dat ik meer deed dan alleen maar een beetje planten kweken.

“Waarom heb je dat niet eerder gezegd? Ik heb een moestuin en dan had ik mijn sla-planten bij  jou gekocht!” zei hij tot mijn verrassing

Op dat moment realiseerde ik me dat mijn vader en ik al veel geld hadden uitgegeven aan advertenties in de krant maar dat  ik vergeten was aan mensen in mijn directe omgeving te vertellen wat we aan het ondernemen waren.

Nu bijna 30 jaar later, heb ik op dit terrein veel bijgeleerd. Ik weet hoe belangrijk het is om zichtbaar te zijn voor je omgeving. Niet door zomaar lukraak van de daken te schreeuwen wat je aan het doen bent en hoe goed je bent.
Maar door interesse te tonen in de ander, deze te helpen zodat hij jou ook wat zal gunnen.

Nu zou ik dus geweten hebben dat mijn vriend een moestuin had. Omdat ik eerder gevraagd zou hebben naar zijn andere hobby’s naast korfbal Ik zou hem zo goed mogelijk advies gegeven hebben en waarschijnlijk was hij dan bij mij zijn groenteplanten komen kopen. En misschien wel tuinmest, en bonenstokken en wie weet wat nog meer.  En misschien had hij dat wel verteld op de vereniging van moestuinbezitters waar hij lid van was. En hadden meerdere hobbyisten sneller de weg naar ons bedrijf gevonden.

Dus wees alert. En vergeet bij netwerken nooit: eerst zaaien, dan pas oogsten.