Prijzen

Yes, je zit in de volgende ronde. Het 2e gesprek in de sollicitatieprocedure. Het moet nu toch wel heel gek lopen wil je deze baan niet binnenslepen…

En dan komt de hamvraag: “Wat ga je verdienen?”. Veel werkgevers vragen op dit moment om het loonstrookje van de vorige baan. En de ervaring leert dat de meeste mensen dat zonder morren overleggen.
Ik heb dat altijd een vreemd fenomeen gevonden. Wat heeft je vorige salaris te maken met wat je nu waard bent, in deze nieuwe functie, bij dit bedrijf?  Werkgevers kunnen toch zelf aangeven wat  ze een redelijk maandsalaris vinden en daar valt dan toch nog altijd over te praten?
Begrijp me goed: ik zeg niet dat ik niet op zo’n verzoek zou ingaan. Sterker nog, in deze arbeidsmarkt mag je blij zijn dat je een nieuwe, geschikte baan vindt en dat de nieuwe werkgever je loon wil afstemmen op dat wat je gewend bent. Ik hou hier dan ook zeker geen pleidooi om op een stoere manier te weigeren en zo de kans te lopen gepasseerd te worden.
Wel is het zinvol, denk ik, dat je voor je het gesprek ingaat onderzoekt wat je waard bent en belangrijker nog:  vaststelt wat je zelf vindt dat je waard bent. En waarom!
Mijns inziens is een goede, productieve arbeidsrelatie er één die bestaat uit twee gelijkwaardige partijen. Partijen die een reëel beeld hebben wat ze de ander kunnen bieden en wat ze daarvoor kunnen vragen. Zelfbewust zonder het onderste uit de kan te willen hebben.  Want zij die meer vragen dan ze opleveren prijzen zichzelf uit de markt.