9-5-mentaliteit

Gisteren las ik een stuk over dit onderwerp op Linked-in. De schrijver signaleerde dat de term “9-5-mentaliteit” populair is bij recruiters en P&O functionarissen maar dat je vraagtekens kunt zetten bij de kwaliteit van de kandidaat met deze eigenschap. Ik zelf spreek liever van de ”8-18- instelling”.

Toen ik nog in loondienst was startte mijn werkdag op het moment dat ik mijn huis verliet. In mijn hoofd was ik dan al weer bezig met wat de komende werkdag zou brengen en hoe ik mijn dag zou indelen. ‘sMiddags om 17.30 uur zat mijn werk erop. Meestal was ik wat later weg om er verzekerd van te zijn dat mijn werk goed was afgerond en er een goede overdracht beschikbaar was voor mijn naaste collega’s. Op de weg naar huis wilde er nog weleens wat boven komen drijven wat ik thuis nog even mailde naar betreffende medewerker. En dan was het klaar. Thuis is geen werk meer. Thuis is er zijn voor mijn geliefden. En thuis is voor ontspanning, opladen, uitrusten en nieuwe ideeën opdoen.

Natuurlijk zijn er piektijden waarin overwerk noodzakelijk is om de klus geklaard te krijgen. Medewerkers in seizoensbedrijven weten dat flexibel zijn een voorwaarde is om werk te houden op lange termijn. Ik wantrouw echt mensen die altijd lange dagen maken omdat dit iets zou zeggen over hun inzet, motivatie en productiviteit. Het is mijn ervaring dat mensen die altijd maar met hun werk bezig zijn, vaak niet in balans zijn. Een mens heeft rust nodig en tijd om te genieten van de mensen om hem heen. Dat geeft hem energie en motivatie om er tijdens zijn werkuren voor te gaan. Mensen die een begrensde werktijd hebben, kunnen vaak  beter prioriteiten stellen en gebruiken hun tijd efficiënter. Dus: accepteer je beperking van tijd, doe wat echt belangrijk is en focus je op je taak.